O akamas για το «Έτσι θέλω να θυμάμαι» της Γιόλας Δαμιανού Παπαδοπούλου


Στη Νιγηρία μας μεταφέρει στο βιβλίο της αυτό η συγγραφέας και τολμά να αγγίξε ένα κοινωνικό πρόβλημα το οποίο είχε παρατηρηθεί αρκετά έντονα την εποχή που αρκετοί Έλληνες δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά στη χώρα αυτή. Δεν ήταν λίγοι οι Έλληνες που είχαν δημιουργήσει σχέσεις με γυναίκες της χώρας με αποτέλεσμα να γεννηθούν πολλά παιδιά μιγάδες. Την ιστορία ενός τέτοιου παιδιού, του Μάικλ, μας αφηγείται, τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς του γνωρίστηκαν, πως μεγάλωσε, την εγκατάλειψη από τον πατέρα του για κάποιους λόγους, την επαγγελματική σταδιοδρομία και τον τρόπο με τον οποίο επανασυνδέθηκε με τον πατέρα του. Θεωρώ κατορθώνει να παρουσιάσει αρκετά ανάγλυφα τη ψυχολογία του κεντρικού της ηρωα και να μας τον παρουσιάσει σε όλες τις φάσεις της ζωής του δείχνοντάς μας τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και πως κατόρθωσε να φτάσει να γίνει καθηγητής σε ένα βρεττανικό πανεπιστήμιο στον τομέα της μοριακής βιολογίας, σκληραγωγούμενος μέσα από τις συνθήκες της ίδιας του της ζωής. Αρκετά καλή είναι και η προσέγγιση που κάνει και στους υπόλοιπους ήρωες της, δίνοντας μας μια προσέγγιση σε ένα κοινωνικό θέμα που είχε δημιουργηθεί κάποια χρονική περίοδο που η μετανάστευση των Ελλήνων ήταν αρκετά έντονη.

Το post εδώ

Advertisements
This entry was posted in Άποψη, Παρουσίαση and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s