Mυθιστόρημα ελεγεία του έρωτα


Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου του Χαρούκι Μουρακάμι

της Έφης Χ. Μαυροπούλου, Critique

«…Όλα τα πράγματα που έχουν σχήμα και μορφή, θα χαθούν. Αλλά μερικά συναισθήματα μένουν μαζί μας για πάντα..» Αυτό υποστηρίζει ο ρομαντικός και βαθειά συναισθηματικός νέος άντρας Χατζίμε. Η μνήμη είναι ζωντανή και καθορίζει τη ζωή μας και τις επιλογές μας, αθόρυβα αλλά ουσιαστικά, χωρίς να χρειάζεται να έχει υλική υπόσταση για να συντηρηθεί. Για τον Μουρακάμι, οι αναμνήσεις ζουν μαζί του. Αυτό φαίνεται και μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο, αφού το παρελθόν συμπορεύεται με το παρόν και μαζί διαμορφώνουν το μέλλον.

Όλα έχουν αλλάξει για το Χατζίμε από τότε που ήταν 12 χρονών -μόνο τα συναισθήματά του για τη Σιμαμότο μένουν ίδια. Τα συναισθήματά του είναι για πάντα εκεί, υπάρχουν και αναδύονται και πάλι με την ίδια, ακόμα και με μεγαλύτερη ορμή από τα πρώτα του νιάτα.

Ο Μουρακάμι στο τελευταίο του βιβλίο μιλάει για έναν εύθραστο και παράξενο έρωτα. Έναν έρωτα παιδικό που στάθηκε ικανός να αλλάξει όλη τη ζωή του ήρωά του.

Ο Χατζίμε είναι παντρεμένος και φαινομενικά ευτυχισμένος ή μάλλον θα μπορούσε να είναι ευτυχισμένος. Τα έχει όλα.  Μια γυναίκα που τον λατρεύει, δυο παιδιά, είναι επιτυχημένος στη δουλειά του αλλά κάτι του λείπει. Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει η Σιμαμότο μετά από 20 χρόνια. Ο παιδικός του έρωτας εμφανίζεται ξαφνικά με τρόπο μυστήριο και γοητευτικό και το ίδιο ξαφνικά εξαφανίζεται, αφήνοντας τον Χατζίμε γεμάτο ερωτηματικά, απογοήτευση και το αίσθημα του ανικανοποίητου. Συγχρόνως, όμως, τον ηρεμεί και τον επαναφέρει στη καθημερινότητά του. Αυτό δε γίνεται αναίμακτα αλλά μέσα από τη σκληρή συνειδητοποίηση ότι τα όνειρα δε χαρίζονται, κατακτώνται. Ο Χατζίμε αντιλαμβάνεται ότι ίσως να ήταν πιο συμβατικός και άτολμος από ότι πίστευε, αφού δεν είχε τη δύναμη, τελικά, να κατακτήσει το όνειρό του και έτσι συμβιβάζεται με τη φύση του.

Η ιστορία είναι μάλλον κοινότοπη αλλά αποκτά δύναμη και ενδιαφέρον μέσα από την πένα του Μουρακάμι. Ο Μουρακάμι γράφει λες και θέλει να ψιθυρίσει μύχιες σκέψεις, μυστικά και προσωπικές εξομολογήσεις στο αφτί του αναγνώστη. Κάνει τον αναγνώστη “συνένοχο” στις νοητικές του ακροβασίες και έτσι, καταφέρνει να τον πάρει μαζί του. Γράφει με τρόπο απλό αλλά όχι απλοϊκό, αφήνοντας τον αναγνώστη να εισπράξει αυτό που θέλει και αυτό που μπορεί. Ο στοχασμός του Μουρακάμι είναι απλός και σύνθετος συγχρόνως: την απλή του σκέψη την εισπράττεις αυτόματα, ενώ τη σύνθετη πρέπει να την ανακαλύψεις, γιατί βρίσκεται πίσω από τις λέξεις, δεν “φωνάζει” ούτε επιβάλλεται.

Πάντα σε πρώτο πρόσωπο, ο Μουρακάμι γράφει γι’ αυτά που νιώθει, γι’ αυτά που έχει μέσα του, σε γλώσσα τρυφερή, σχεδόν ονειρική, με μελαγχολία και ρομαντισμό. Ο μεγάλος μαέστρος της αφήγησης μας προσφέρει ένα υπέροχο μυθστόρημα με πρωταγωνιστή τον έρωτα και γύρω του, τη μοναξιά, την απόγνωση, την ευτυχία. Ένα μυθιστόρημα ελεγεία του έρωτα, και όχι μόνο.

Μετάφραση: Βασίλης Κιμούλης
Advertisements
This entry was posted in Άποψη, Παρουσίαση and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s