Έχω σταθεί πιο τυχερή από τις άλλες σκλάβες


Του akamas, 27/5/11.

Το καθεστώς της δουλείας όπως αυτό αναπτύχθηκε στη Καραιβική και στις Η.Π.Α. μας περιγράφει η συυγραφέας στο βιβλίο της αυτό. Παρακολουθώντας την ιστορία μιας οικογένειας η οποία χάνει τη φυτεία της με τα ζαχαροκάλαμα στον άγιο Δομίνικο μετά την εξέγερση των σκλάβων στα τέλη του 18ου αιώνα  και αναγκάζεται να μεταναστεύσει στη Νέα Ορλεάνη όπου αγοράζει και διαμορφώνει μια νέα φυτεία έχουμε την ευκαιρία να δούμε πως αναπτύσσονται οι σχέσεις των αφεντάδων και των σκλάβων, τον τρόπο σκέψης και αντίδρασης των λευκών, το θέμα των μιγάδων. Ένα έντονο κοινωνικό πρόβλημα που για αρκέτά χρόνια, δυο περίπου αιώνες , το Νέο Κόσμο. Ταυτόχρονα, έχουμε την ευκαιρία να δούμε τον ρόλο που έπαιξε η θρησκεία των δούλων, καθώς επιφανειακά είχαν ασπαστεί τον Χριστιανισμό, ενώ ουσιαστικά συνέχιζαν να πιστεύουν στις δικές τους θεότητες που έφεραν μαζί τους από την Αφρική. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο που τολμά να αγγίξει ένα πρόβλημα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχίζει να υπάρχει ως τις μέρες μας.

Advertisements
This entry was posted in Άποψη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s