Τα άκαπνα όπλα του Μουρακάμι


Γράφει ο ficiones
 

Θυμάστε την φράση του Τσέχωφ πως αν στην πρώτη σκηνή ενός έργου υπάρχει κρεμασμένο ένα πιστόλι, τότε αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθεί στην σκηνή τρία; Έχω την εντύπωση κάποιες φορές διαβάζοντας Murakami πως ο πανούργος Ιάπων είχε διαβάσει ακριβώς αυτή τη φράση και ήθελε να κάνει πλάκα στον Τσέχωφ κάνοντας ακριβώς το αντίθετο.

Όπως σχεδόν όλα τα βιβλία του Murakami το Dance, dance, dance περιέχει αρκετά άκαπνα όπλα για τα οποία ο συγγραφέας δεν αισθάνεται πως δεν πρέπει να δικαιολογηθεί, φτιάχνοντας μιας δενδροειδή – semi-fractal – δομή στο βιβλίο η οποία προσθέτει στο μυστήριο χωρίς καν να χρειάζεται ο Murakami να προσθέσει στην πλοκή. Κι από ότι φαίνεται ο Murakami έχει πειραματιστεί τόσο με την συγκεκριμένη μη γραμμική δομή ώστε να την κατέχει καλύτερα από κάθε άλλον.

Εκτός όμως από τα δενδροειδή αδιέξοδα το Dance, Dance, Dance έχει όλα τα υπόλοιπα σταθερά κομμάτια που στήνονται σχεδόν αυτόματα σε ένα βιβλίο του Murakami – όπως οι ατελείς σχέσεις μεταξλυ προσώπων, το αίσθημα της απώλειας και φυσικά το υπερρεασλιστικό (κάποιοι θα έλεγαν μαγικό) στοιχείο σε μια εξαιρετικά άρτια και ολοκληρωμένη μορφή. Τελικά μπορεί το Dance, Dance, Dance να μην είναι το καλύτερο βιβλίο του – σίγουρα δεν είναι το χειρότερό του – αλλά σίγουρα είναι ένα ώριμο βιβλίο.

Advertisements
This entry was posted in Άποψη and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s