Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 005


Προηγούμενο

Κοίταξε τον Τζέιμς Τάγκαρτ και είπε, «Πρέπει να σου μιλήσω για τη Γραμμή Ρίο Νόρτε». Είδε το βλέμμα του Τάγκαρτ να χαμηλώνει και να στέκεται στη γωνιά του γραφείου. «Είχαμε κι άλλο δυστύχημα».

«Σιδηροδρομικά ατυχήματα συμβαίνουν καθημερινά. Δεν χρειάζεται να μ’ ενοχλείς για τέτοια θέματα».

«Ξέρεις τι εννοώ, Τζιμ. Η Γραμμή Ρίο Νόρτε είναι σε κακά χάλια, απ’ άκρη σ’ άκρη. Οι ράγες είναι κατεστραμμένες».

«Πολύ σύντομα θα έχουμε καινούργιες ράγες».

Ο Έντι Γουίλερς συνέχισε σαν να μην είχε πάρει απάντηση: «Οι γραμμές είναι κατεστραμμένες. Δεν έχει νόημα να στέλνουμε τρένα εκεί κάτω. Ο κόσμος δεν τα χρησιμοποιεί πια, κουράστηκε».

«Απ’ όσο ξέρω, όλα τα σιδηροδρομικά δίκτυα της χώρας έχουν κάποιες γραμμές που λειτουργούν ελλειμματικά. Δεν είμαστε οι μόνοι. Έχουμε να κάνουμε με εθνικό πρόβλημα – μ’ ένα προσωρινό εθνικό πρόβλημα».

Ο Έντι στάθηκε και τον κοίταζε. Αυτό που αντιπαθούσε ο Τάγκαρτ στον Έντι Γουίλερς ήταν η συνήθειά του να κοιτάζει τους άλλους κατευθείαν στα μάτια. Τα μάτια του Έντι ήταν γαλανά, μεγάλα και διερευνητικά. Είχε ξανθά μαλλιά κι ένα τετράγωνο πρόσωπο, που κινούσε την προσοχή μόνο και μόνο γι’ αυτή τη σχολαστική, απροκάλυπτη προσήλωση του βλέμματός του.

«Ωραία, και τι θες τώρα;» έκανε απότομα ο Τάγκαρτ.

«Τίποτα, απλώς ήρθα να σου επισημάνω κάτι που κανείς άλλος δεν σου λέει».

«Ότι είχαμε κι άλλο ατύχημα;»

«Ότι δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τη Γραμμή Ρίο Νόρτε».

Ο Τζέιμς Τάγκαρτ σπάνια σήκωνε το κεφάλι του. Όταν ήθελε να κοιτάξει κάποιον, ανασήκωνε τα βαριά του βλέφαρα και το βλέμμα του διέγραφε μια ανοδική τροχιά, παραμένοντας κρυμμένο κάτω από την προέκταση του μετώπου του.

«Ποιος είπε ότι θα εγκαταλείψουμε τη Γραμμή Ρίο Νόρτε;» ρώτησε. «Ποιος είπε κάτι τέτοιο; Λυπάμαι πολύ που ακούω τέτοια λόγια από σένα».

«Μα εδώ κι έξι μήνες η γραμμή έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί. Δεν τηρούμε κανένα πρόγραμμα δρομολογίων, ενώ οι βλάβες και τ’ ατυχήματα είναι πια καθημερινά. Χάνουμε όλους τους πελάτες μας, τον ένα μετά τον άλλο. Πόσον καιρό θ’ αντέξουμε ακόμα;»

«Είσαι πεσιμιστής, Έντι. Δεν έχεις πίστη. Κι αυτό υπονομεύει το ηθικό της εταιρείας».

«Εννοείς ότι δεν σκοπεύεις να κάνεις τίποτα με τη Γραμμή Ρίο Νόρτε;»

«Δεν είπα αυτό, δεν είπα καθόλου αυτό. Μόλις παραλάβουμε τις καινούργιες ράγες ―»

«Τζιμ, δεν πρόκειται να υπάρξουν καινούργιες ράγες». Είδε τα βλέφαρα του Τάγκαρτ να χαμηλώνουν αργά. «Έρχομαι κατευθείαν από τα γραφεία της Ασοσιέιτεντ Στιλ. Μόλις μίλησα με τον Όρεν Μπόιλ».

«Και τι είπε;»

«Μιλούσε μιάμιση ολόκληρη ώρα χωρίς να μου δώσει ξεκάθαρη απάντηση».

«Και για ποιο λόγο πήγες και τον ενόχλησες; Απ’ ό,τι ξέρω, η πρώτη παραγγελία για ράγες αναμένεται να παραδοθεί τον επόμενο μήνα».

«Και η προηγούμενη αναμενόταν να παραδοθεί πριν από τρεις μήνες».

«Απρόβλεπτες περιστάσεις. Σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται ο Όρεν Μπόιλ».

«Και η προπροηγούμενη ήταν να παραδοθεί έξι μήνες νωρίτερα. Τζιμ, περιμένουμε από την Ασοσιέιτεντ Στιλ να μας παραδώσει αυτές τις ράγες εδώ και δεκατρείς μήνες».

«Και τι θες να κάνω; Δεν μπορώ να διαχειριστώ εγώ τις δουλειές του Όρεν Μπόιλ».

«Θέλω να καταλάβεις ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε».

Ο Τάγκαρτ ρώτησε αργά, μ’ έναν τόνο ειρωνικό κι επιφυλακτικό μαζί, «Η αδερφή μου, τι λέει;»

«Δεν είν’ εδώ, θα γυρίσει αύριο».

«Μάλιστα, κι εγώ τι πρέπει να κάνω;»

«Αυτό θα το κρίνεις μόνος σου».

«Σε καμία περίπτωση πάντως μην περιμένεις να παραγγείλω ράγες από τη Ρίρντεν Στιλ».

Ο Έντι δεν απάντησε αμέσως. «Εντάξει, Τζιμ», είπε με ήρεμο τόνο.

Επόμενο

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s