Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 010


Προηγούμενο

Άξαφνα συνήλθε, συνειδητοποίησε πού βρισκόταν κι αναρωτήθηκε από πού ερχόταν η μουσική.

Λίγα βήματα πιο πέρα, στο τέρμα του βαγονιού, ένας φροντιστής ρύθμιζε τους διακόπτες του συστήματος εξαερισμού. Ήταν ένας ξανθός νεαρός. Σφύριζε το θέμα της συμφωνίας. Τότε συνειδητοποίησε πως αυτή ήταν η μουσική που άκουγε εδώ και τόση ώρα.

Τον κοίταξε για λίγο επιφυλακτικά κι ύστερα ύψωσε τη φωνή της και τον ρώτησε: «Πείτε μου, σας παρακαλώ, τι είν’ αυτό που σφυρίζετε;»

Ο νεαρός στράφηκε προς το μέρος της. Τον είδε να την κοιτάζει με βλέμμα ευθύ και μ’ ένα πλατύ, ζεστό χαμόγελο, σαν να ετοιμαζόταν να εκμυστηρευτεί ένα μυστικό σε κάποιο φίλο. Της άρεσε το πρόσωπό του, οι γραμμές του ήταν σφιχτές κι αυστηρές, όχι ασαφείς, δεν απέφευγαν όπως οι χαλαροί μύες την ευθύνη του καθορισμένου σχήματος που τόσο πολύ της άρεσε να βλέπει στα πρόσωπα των ανθρώπων.

«Ένα κονσέρτο του Χάλεϊ», απάντησε χαμογελώντας.

«Ποιο κονσέρτο;»

«Το Πέμπτο».

Έμεινε για λίγο σιωπηλή κι έπειτα είπε επιφυλακτικά, «Μα ο Ρίτσαρντ Χάλεϊ έχει γράψει μόνο τέσσερα κονσέρτα».

Το χαμόγελο σβήστηκε απ’ το πρόσωπο του νεαρού, λες κι αντίκρισε ξαφνικά μια ζοφερή πραγματικότητα, την πραγματικότητα που είχε αντικρίσει κι εκείνη πριν από λίγο. Νόμιζες πως ένα παραπέτασμα σκέπασε μονομιάς τη μορφή του, αφήνοντας μόνο ένα πρόσωπο ανέκφραστο, κενό, χωρίς λάμψη και ζωή.

«Μα βέβαια», είπε. «Πώς δεν το σκέφτηκα; Έκανα λάθος».

«Τότε τι είν’ αυτό που σφυρίζατε;»

«Μια μελωδία που άκουσα κάπου».

«Τι μελωδία;»

«Δεν ξέρω».

«Πού την ακούσατε;»

«Δεν θυμάμαι».

Σώπασε απογοητευμένη· ο νεαρός άρχισε ν’ απομακρύνεται σκυθρωπός.

«Μοιάζει μ’ ένα θέμα του Χάλεϊ», είπε η Ντάγκνι. «Όμως γνωρίζω πολύ καλά τη μουσική του κι είμαι σίγουρη πως δεν έχει γράψει τέτοια μελωδία».

Ο νεαρός παρέμεινε ανέκφραστος, μόνο ένα ανεπαίσθητα διερευνητικό βλέμμα διαγράφηκε στο πρόσωπό του καθώς στράφηκε πάλι προς το μέρος της και τη ρώτησε, «Σας αρέσει η μουσική του Ρίτσαρντ Χάλεϊ;»

«Ναι», απάντησε εκείνη, «πάρα πολύ».

Έμεινε για λίγο και την περιεργάστηκε, σαν να δίσταζε, κι ύστερα απομακρύνθηκε. Εκείνη παρατήρησε την αλάνθαστη επιδεξιότητα των κινήσεών του καθώς καταπιάστηκε ξανά με τη δουλειά του. Δούλευε σιωπηλά.

Είχε μείνει άυπνη δυο ολόκληρες νύχτες, μα προσπαθούσε να μην κοιμηθεί· είχε πολλά πράγματα να σκεφτεί κι ο χρόνος ήταν λιγοστός: το τρένο θα έφτανε στη Νέα Υόρκη νωρίς το πρωί. Οι ώρες ήταν πολύτιμες, μα θα ’θελε πολύ να ’τρεχε γρηγορότερα το τρένο. Όμως το τρένο ήταν ο Κομήτης της Τάγκαρτ, η γρηγορότερη αμαξοστοιχία της χώρας.

Προσπάθησε να συγκεντρωθεί, αλλά η μουσική συνέχιζε να κατακλύζει το μυαλό της. Ολόκληρες συγχορδίες έφταναν τώρα στ’ αυτιά της, σαν τα βαριά, αδυσώπητα βήματα μιας σκοτεινής, αμείλικτης δύναμης… Τίναξε το κεφάλι της εκνευρισμένη, έβγαλε το καπέλο της κι άναψε τσιγάρο.

Δεν έπρεπε να κοιμηθεί, σκέφτηκε· έπρεπε να μείνει ξύπνια μέχρι το επόμενο βράδυ… Οι τροχοί του τρένου χτυπούσαν με έντονο ρυθμό. Ήταν τόσο συνηθισμένη σ’ αυτό το θόρυβο, που δεν τον άκουγε συνειδητά· όμως το ρυθμικό χτύπημα της μετέδιδε μια αίσθηση γαλήνης… Έσβησε το τσιγάρο κι ένιωσε την ανάγκη ν’ ανάψει κι άλλο, μα σκέφτηκε πως θα ’ταν καλύτερα να περιμένει λίγο, λίγα μόνο λεπτά…

Είχε αποκοιμηθεί όταν τινάχτηκε ξαφνικά στο κάθισμά της, συνειδητοποιώντας σχεδόν έντρομη πως οι τροχοί είχαν ακινητοποιηθεί. Το βαγόνι στεκόταν σιωπηλό μες στη γαλαζωπή αχλή των νυχτερινών φαναριών. Κοίταξε το ρολόι της: η στάση αυτή δεν ήταν προγραμματισμένη. Έστρεψε το βλέμμα της έξω απ’ το παράθυρο: το τρένο είχε ακινητοποιηθεί στη μέση μιας απέραντης έκτασης με αγρούς.

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s