Η πρώτη σύντομη κριτική για το Άγριο τριαντάφυλλο


Γράφει η Τζεν Μπέικερ στο Booklist (μόνο για συνδρομητές). 
 

Στο τελευταίο βιβλίο της τριλογίας για τη ζωή στις αρχές του εικοστού αιώνα οι αναγνώστες θα ξανασυναντήσουν τους παλιούς γνώριμους αλλά και νέους εξερευνητές, ριψοκίνδυνους κυνηγούς της περιπέτειας, μετανάστες, εγκληματίες, κατασκόπους και δήθεν λάτρεις των τεχνών της υψηλής κοινωνίας.

Η Ντόνελι  πλέκει πολύ έξυπνα τις ιστορίες από το Τριανταφυλλάκι (2002) και το Τριαντάφυλλο του χειμώνα (2008) για να μας υπενθυμίσει τι διαδραματίστηκε πριν από αυτό το ακόμα πιο πολυτάραχο και χορταστικό σε όγκο έπος, που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια των ταραγμένων χρόνων που προηγήθηκαν του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το «Άγριο Τριαντάφυλλο» του τίτλου είναι η Γουίλα Όλντεν, η νευρώδης και τραυματισμένη ορειβάτισσα που ζει κοντά στο Έβερεστ κι εργάζεται ως φωτογράφος μετά από ένα ατύχημα που της στοίχισε το πόδι της και τον εραστή της.

Σε ένα πολυσύνθετο ιστό μηχανορραφιών και απροσδόκητων συμπτώσεων, δύο άντρες, που κανείς τους δεν είναι αυτό που φαίνεται, έχουν αμετάκλητα παρασυρθεί από την Γουίλα.

Δευτερεύουσες ιστορίες και περιγραφικές λεπτομέρειες δίνουν μια ρεαλιστική αίσθηση της καθημερινής ζωής εκείνη την εποχή, αντανακλώντας το τεράστιο κοινωνικό χάσμα και απεικονίζοντας το πώς μια γυναίκα μπορεί να αλλάξει τη ζωή τόσο πολλών ανθρώπων.

Η Γουίλα είναι ένας αντιφατικός χαρακτήρας που θα μείνει αξέχαστος στους αναγνώστες.

Advertisements
This entry was posted in Άποψη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s