Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 032


3

Το ύψος και το βάθος

Το ταβάνι θύμιζε κελάρι, ήταν τόσο βαρύ και χαμηλό, που οι πελάτες διέσχιζαν την αίθουσα σκυφτοί, λες και το βάρος της θολωτής οροφής καταπλάκωνε τα κεφάλια τους. Τα στρογγυλά τραπεζοκαθίσματα με τη δερμάτινη μπορντό ταπετσαρία ήταν χωμένα στις μεγάλες εσοχές των τοίχων και των διαχωριστικών παραπετασμάτων, που έμοιαζαν φαγωμένα απ’ το χρόνο και την υγρασία. Δεν υπήρχαν παράθυρα, μόνο κάτι γαλαζωπές κηλίδες, παγιδευμένες στα κοιλώματα των τοίχων. Η στενή κατηφορική σκάλα που οδηγούσε στην αίθουσα έμοιαζε να χώνεται βαθιά μέσα στη γη. Ήταν το πιο ακριβό μπαρ της Νέας Υόρκης, χτισμέ­νο στην οροφή ενός ουρανοξύστη.

Τέσσερις άντρες κάθονταν σ’ ένα τραπέζι σε ύψος εξήντα ορόφων πάνω απ’ την πόλη. Όμως ο τρόπος που μιλούσαν δεν απέπνεε αυτή την αίσθηση ελευθερίας που νιώθει κανείς όταν βρίσκεται ανεβασμένος σ’ ένα ύψωμα και βλέπει το χώρο ν’ ανοίγε­ται μπροστά του· συζητούσαν χαμηλόφωνα, σαν να βρίσκονταν σε κατακόμβη.

«Απρόβλεπτες περιστάσεις, Τζιμ», είπε ο Όρεν Μπόιλ. «Συνθήκες ανωτέρας βίας. Είχαμε σχεδιάσει λεπτομερώς την κατασκευή των σιδηροτροχιών σας, αλλά προέκυψαν απρόβλεπτες εξελίξεις που μας ανάγκασαν να σταματήσουμε. Πάντως θα μπορούσες να μας δώσεις μια ευκαιρία, Τζιμ».

«Η διάσπαση», είπε ο Τζέιμς Τάγκαρτ σέρνοντας τη φωνή του, «φαίνεται να είναι η βασική αιτία όλων των κοινωνικών προβλημάτων. Η αδερφή μου επηρεάζει κάποιους απ’ τους μετόχους μας. Η διασπαστική τακτική τους είναι μεγάλο πρόβλημα».

«Όπως το είπες, Τζιμ. Η διάσπαση, αυτό είναι το πρόβλημα. Πιστεύω ακράδαντα ότι στη σύνθετη βιομηχανική κοινωνία μας, χρέος των επιχειρήσεων είναι να μοιράζονται το βάρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το σύνολο της βιομηχανίας».

Ο Τάγκαρτ ήπιε μια γουλιά απ’ το ποτό του και το ακούμπησε ξανά στο τραπέζι. «Τι άχρηστος αυτός ο μπάρμαν», είπε.

«Πάρε για παράδειγμα την Ασοσιέιτεντ Στιλ. Έχω τις πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις και την καλύτερη οργάνωση στη χώρα. Απόδειξη ότι πέρυσι κέρδισα το Βραβείο Βιομηχανικής Αποδοτικότητας του περιοδικού Γκλόουμπ. Μπορώ επομένως να ισχυριστώ ότι κάνω το καλύτερο δυνατό. Όμως δεν φταίω εγώ αν η σιδηρομεταλλουργία της χώρας περνάει κρίση. Ήταν αδύνατο να προμηθευτώ σιδηρομετάλλευμα, Τζιμ».

Ο Τάγκαρτ δεν είπε τίποτα. Καθόταν με τους αγκώνες απλωμένους πάνω στο τραπέζι. Ήταν ένα μικρό στρογγυλό τραπέζι, που η στάση του Τάγκαρτ το ’κανε ακόμα πιο άβολο για τους άλλους τρεις άντρες, οι οποίοι όμως δεν έδειχναν ν’ αμφισβητούν την υπεροχή του συνομιλητή τους.

«Κανείς δεν μπορεί να προμηθευτεί σιδηρομετάλλευμα πια», είπε ο Μπόιλ. «Τ’ αποθέματα των ορυχείων εξαντλούνται, τα μηχανήματα σαπίζουν, αντιμετωπίζουμε έλλειψη εξοπλισμού, δυσκολίες στις μεταφορές κι ένα σωρό ακόμα ανεπίλυτα προβλήματα».

«Η βιομηχανία εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος καταρρέει, συμπαρασύροντας μαζί της και τα εργοστάσια κατασκευής εξοπλισμού», είπε ο Πολ Λάρκιν.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι επιχειρηματικές δραστηριότη­τες εξαρτώνται άμεσα η μια απ’ την άλλη», είπε ο Όρεν Μπόιλ. «Γι’ αυτό οφείλουμε να μοιραζόμαστε τα προβλήματα του κλάδου μας και να μη λειτουργεί ο καθένας μόνος του».

«Πολύ σωστά», είπε ο Ουέσλι Μάουτς. Αλλά κανείς δεν έδινε ποτέ σημασία στον Ουέσλι Μάουτς.

«Προσωπικά, είμαι υπέρ της ελεύθερης οικονομίας», είπε ο Όρεν Μπόιλ. «Όμως ο κόσμος έχει αρχίσει να την αμφισβητεί. Και θα την απορρίψει σίγουρα αν η ίδια δεν φροντίσει ν’ αποδείξει την κοινωνική της αξία. Θα πρέπει ν’ αναλάβει τις κοινωνικές της ευθύνες και ν’ αναπτύξει συλλογικό πνεύμα, αλλιώς είναι ξεγραμμένη».

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s