Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 033


Ο Όρεν Μπόιλ είχε εμφανιστεί ξαφνικά στο βιομηχανικό προσκήνιο πριν από πέντε χρόνια κι έκτοτε βρισκόταν διαρκώς στα εξώφυλλα των περιοδικών της χώρας. Είχε ξεκινήσει με εκατό χιλιάδες δολάρια δικά του και διακόσια εκατομμύρια δολάρια δάνειο από το κράτος. Τώρα διεύθυνε μια τεράστια βιομηχανική επιχείρηση που είχε ενσωματώσει πολλές μικρότερες εταιρείες – πράγμα που αποδείκνυε, όπως του άρεσε να λέει, πως οι ατομικές ικανότητες έχουν ακόμα την ευκαιρία ν’ ανθίσουν σ’ αυτό τον κόσμο.

«Σκοπός της ατομικής επιχείρησης είναι να προσφέρει κοινωνική υπηρεσία – τίποτ’ άλλο», είπε ο Όρεν Μπόιλ.

«Πάρα πολύ σωστά», συμφώνησε ο Ουέσλι Μάουτς.

Το λαρύγγι του Όρεν Μπόιλ έκανε έναν παράξενο θόρυβο καθώς κατέβασε μια γουλιά απ’ το ποτό του. Ήταν ένας εύσωμος άντρας με βαριές, αρρενωπές κινήσεις· όλη του η φυσιογνωμία ήταν μια έκρηξη ζωντάνιας, εκτός από τις μικρές, γουρουνίσιες κόρες των ματιών του.

«Τζιμ», είπε, «αυτό το Μέταλλο Ρίρντεν μου φαίνεται μεγάλη απάτη».

«Ναι, ναι», έκανε ο Τάγκαρτ.

«Απ’ όσο ξέρω, κανένας ειδικός δεν έχει μιλήσει θετικά γι’ αυτό το κράμα».

«Ναι, κανένας».

«Χρόνια τώρα προσπαθούμε να βελτιώνουμε την ποιότητα των σιδηροτροχιών αυξάνοντας το βάρος τους. Πώς είναι δυνατόν αυτές οι ράγες από Μέταλλο Ρίρντεν να είναι τόσο ελαφριές – πιο ελαφριές κι από τη χειρότερη ποιότητα χάλυβα;»

«Όπως το λες», είπε ο Τάγκαρτ. «Πιο ελαφριές».

«Μα αυτό είναι παράλογο, Τζιμ. Τουλάχιστον από τεχνική άποψη, είναι αδύνατο. Και θα χρησιμοποιήσεις αυτό το μέταλλο για τις ράγες μιας τόσο γρήγορης και σημαντικής γραμμής του δικτύου σου;»

«Ακριβώς».

«Μα είναι σαν να προκαλείς την τύχη σου, Τζιμ».

«Όχι εγώ, η αδερφή μου».

Ο Τάγκαρτ στριφογύρισε αργά το ποδαράκι του ποτηριού του με τα δυο του δάχτυλα. Σιωπή επικράτησε για λίγο.

«Το Εθνικό Συμβούλιο Μεταλλοβιομηχανίας αποφάσισε να διορίσει επιτροπή για να ερευνήσει το ζήτημα του Μετάλλου Ρίρντεν και ν’ αποφανθεί κατά πόσο η χρήση του εγγυμονεί κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια», είπε ο Όρεν Μπόιλ.

«Πολύ λογικό», έκανε ο Ουέσλι Μάουτς.

«Αφού λοιπόν όλος ο κόσμος συμφωνεί», είπε ο Τάγκαρτ με φωνή που ξάφνου έγινε διαπεραστική, «αφού η κοινή γνώμη είναι ομόφωνη, πώς τολμάει ένας άνθρωπος να διαφωνεί; Με ποιο δικαίωμα; Αυτό θέλω να μάθω – με ποιο δικαίωμα;»

Τα μάτια του Μπόιλ καρφώθηκαν στο πρόσωπο του Τάγκαρτ, αλλά ο χαμηλός φωτισμός της αίθουσας θόλωνε τα σχήματα κι έτσι το μόνο που διέκρινε ήταν μια ξέθωρη, γαλαζωπή ομίχλη.

«Αν σκεφτεί κανείς», είπε σιγανά ο Μπόιλ, «πόσα φυσικά αποθέματα σπαταλώνται, σε μια περίοδο τραγικής έλλειψης πρώτων υλών, για ένα αλόγιστο ιδιωτικό πείραμα, αν σκεφτεί κανείς όλο αυτό το σιδηρομετάλλευμα που…»

Σώπασε και κοίταξε ξανά τον Τάγκαρτ χωρίς ν’ αποτελειώσει τη φράση του. Ο Τάγκαρτ ήξερε ότι ο Μπόιλ περίμενε ν’ ακούσει κάτι, αλλά παρέμεινε σιωπηλός. Έδειχνε ν’ απολαμβάνει την αναμονή του συνομιλητή του.

«Ο πλούτος των φυσικών πόρων, όπως το σιδηρομετάλλευμα, ανήκει στην κοινωνία, Τζιμ. Και η κοινωνία δεν μπορεί ν’ αδιαφορεί απέναντι στην αψήφιστη, εγωιστική σπατάλη ενός αντικοινωνικού ατόμου. Σε τελική ανάλυση, σκοπός της ιδιωτικής επιχείρησης είναι η κάλυψη των αναγκών του συνόλου της κοινωνίας».

Ο Τάγκαρτ κοίταξε τον Μπόιλ και χαμογέλασε· ήταν ένα χαμόγελο δηκτικό, σαν να ’λεγε πως κάπου μέσα στα λόγια που ετοιμαζόταν να διατυπώσει κρυβόταν η απάντηση σ’ αυτό που υπονοούσε ο Μπόιλ. «Το ποτό που σερβίρουν σ’ αυτό το μέρος είναι άθλιο, σκέτο πετρέλαιο. Νά τι παθαίνει κανείς όταν θέλει ν’ αποφύγει το συρφετό. Θα πρέπει όμως να καταλάβουν ότι δεν είμαστε άσχετοι. Όταν πληρώνω, έχω την απαίτηση να παίρνω αυτό που ζητάω – και όπως το ζητάω».

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s