Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 053


Δεν έδωσε εξηγήσεις. Απλώς είπε στην εταιρεία του πως η καριέρα του τέλειωσε. Τους πούλησε τα πνευματικά του δικαιώματα για ένα κομμάτι ψωμί, παρ’ όλο που ήξερε ότι άξιζαν πια μια περιουσία. Έφυγε χωρίς ν’ αφήσει διεύθυνση. Αυτό συνέβη πριν από οκτώ χρόνια· κανένας δεν τον ξαναείδε από τότε.

Η Ντάγκνι άκουγε το Τέταρτο Κονσέρτο με το κεφάλι ριγμένο πίσω και τα μάτια κλειστά. Καθόταν μισοξαπλωμένη στη γωνιά του καναπέ με το σώμα χαλαρό κι ακίνητο· μια ένταση όμως διαπερνούσε το ασάλευτο πρόσωπό της, μια ένταση που αποτυπωνόταν στο αισθησιακό σχήμα του στόματός της, αποπνέοντας δυναμισμό και λαχτάρα για ζωή.

Μετά από λίγο άνοιξε τα μάτια της. Το βλέμμα της έπεσε στην εφημερίδα που είχε αφήσει πάνω στον καναπέ. Την έπιασε αφηρημένα για να τη γυρίσει ανάποδα και να κρύψει τους πληκτικούς τίτλους. Η εφημερίδα έπεσε στο πάτωμα ανοίγοντας στη μέση. Τότε είδε τη φωτογραφία ενός γνωστού της προσώπου και τον τίτλο ενός άρθρου. Έκλεισε απότομα τα φύλλα τής εφημερίδας και την πέταξε στο πλάι.

Ήταν το πρόσωπο του Φρανσίσκο ντ’ Ανκόνια. Οι τίτλοι έλεγαν ότι βρισκόταν στη Νέα Υόρκη. Για ποιο λόγο; – σκέφτηκε. Δεν έπρεπε να τον δει. Είχε χρόνια να τον δει.

Κάθισε στον καναπέ και κοίταξε την εφημερίδα που ήταν πεσμένη στο πάτωμα. Μην τη διαβάσεις, σκεφτόταν· μην την κοιτάς. Όμως το πρόσωπο, είπε μέσα της, δεν είχε αλλάξει. Πώς είναι δυνατόν ένα πρόσωπο να παραμένει το ίδιο όταν όλα τ’ άλλα έχουν αλλοιωθεί; Μακάρι να μην τον είχαν τραβήξει φωτογραφία την ώρα που χαμογελούσε. Αυτό το χαμόγελο δεν είχε θέση στις σελίδες των εφημερίδων. Ήταν το χαμόγελο ενός ανθρώπου ικανού να βλέπει, να γνωρίζει και να δημιουργεί το μεγαλείο τής ύπαρξης. Ήταν το περιπαικτικό, προκλητικό χαμόγελο μιας λαμπρής διάνοιας. Μην τη διαβάσεις, σκεφτόταν· όχι τώρα, όχι μαζί μ’ αυτή τη μουσική – όχι, όχι μαζί με τη μουσική!

Έπιασε την εφημερίδα και την άνοιξε.

Το άρθρο έλεγε ότι ο σενιόρ Φρανσίσκο ντ’ Ανκόνια είχε παραχωρήσει συνέντευξη στον Τύπο από τη σουίτα του στο ξενοδοχείο Γουέιν-Φόκλαντ. Είπε πως είχε έρθει στη Νέα Υόρκη για δύο σημαντικούς λόγους: για μια χορεύτρια του Καμπ Κλαμπ και για τα θεσπέσια λουκάνικα του εστιατορίου Μόου στην Τρίτη Λεωφόρο. Δεν είχε να πει τίποτα για την προσεχή δίκη διαζυγίου του κυρίου και της κυρίας Γκίλμπερτ Βάιλ. Η κυρία Βάιλ, μια γυναίκα με ευγενική καταγωγή και σπάνιο κάλλος, πυροβόλησε το διακεκριμένο νεαρό σύζυγό της πριν από μερικούς μήνες, δηλώνοντας δημόσια πως ήθελε να τον ξεφορτωθεί για χάρη τού εραστή της, Φρανσίσκο ντ’ Ανκόνια. Είχε δώσει στον Τύπο λεπτομερή αναφορά για το κρυφό της ειδύλλιο, περιγράφοντας μεταξύ άλλων και τη νύχτα της προηγούμενης Πρωτοχρονιάς, την οποία πέρασε μαζί με τον ντ’ Ανκόνια στην έπαυλή του στις Άνδεις. Ο σύζυγός της γλίτωσε από τον πυροβολισμό και κατέθεσε αίτηση διαζυγίου. Εκείνη ανταπάντησε με δικαστική αγωγή απαιτώντας τη μισή χρηματική περιουσία του άντρα της, ενώ παράλληλα κατέφυγε σε μια λεπτομερή εξιστόρηση της προσωπικής του ζωής, μπροστά στην οποία, όπως είπε η ίδια, τα δικά της παραπτώματα φάνταζαν αθώα. Η ιστορία κατέκλυζε τις εφημερίδες βδομάδες τώρα. Ωστόσο ο σενιόρ ντ’ Ανκόνια δεν είχε να πει τίποτα για το θέμα. Θα διέψευδε τα λεγόμενα της κυρίας Βάιλ; – ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι. «Δεν αρνούμαι ποτέ τίποτα», απαντούσε εκείνος. Οι δημοσιογράφοι είχαν εκπλαγεί με την ξαφνική άφιξή του στην πόλη· πίστευαν ότι θ’ απέφευγε να εμφανιστεί την ώρα που ένα τέτοιο σκάνδαλο γινόταν πρωτοσέλιδο. Όμως έπεσαν έξω. Ο Φρανσίσκο ντ’ Ανκόνια πρόσθεσε ένα ακόμα σχόλιο στους λόγους της άφιξής του. «Θέλω να παρακολουθήσω αυτοπροσώπως την κωμωδία», είπε.

Η Ντάγκνι άφησε την εφημερίδα να γλιστρήσει στο πάτωμα. Έγειρε μπροστά, με το κεφάλι ανάμεσα στα χέρια, κι έμεινε ασάλευτη. Μόνο οι καστανές γραμμές των μαλλιών της, που έπεφταν απαλά μέχρι τα γόνατά της, σκιρτούσαν κάθε τόσο σαν να τις τράνταζαν ξαφνικοί σπασμοί.

Οι μεγαλοπρεπείς συγχορδίες της μουσικής του Χάλεϊ συνέχιζαν την πορεία τους, πλημμύριζαν το δωμάτιο, διαπερνούσαν τα τζάμια των παραθύρων, ξεχύνονταν στην πόλη. Κι εκείνη άκουγε τη μουσική. Ήταν η δική της αναζήτηση, η δική της κραυγή.

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s