Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 054


Ο Τζέιμς Τάγκαρτ κοίταζε γύρω του το σαλόνι του διαμερίσματός του κι αναρωτιόταν τι ώρα είναι· δεν είχε καμιά διάθεση να σηκωθεί να ψάξει για το ρολόι του. Καθόταν ξυπόλυτος σε μια πολυθρόνα, φορώντας ακόμα τις τσαλακωμένες πιτζάμες του· του φαινόταν βουνό να ψάξει για τις παντόφλες του. Το γκρίζο φως τ’ ουρανού έξω απ’ το παράθυρο έπεφτε σαν μολύβι πάνω στα μάτια του, που βάραιναν ακόμη απ’ τον ύπνο. Μέσα στο κρανίο του ένιωθε αυτό το δυσάρεστο βάρος που προμηνύει πονοκέφαλο. Αναρωτήθηκε θυμωμένα γιατί είχε πάει μέχρι το σαλόνι. Α, ναι, θυμήθηκε, για να δει τι ώρα είναι.

Έγειρε στο πλάι ακουμπώντας στο μπράτσο της πολυθρόνας και κοίταξε το ρολόι ενός μακρινού ουρανοξύστη: ήταν δώδεκα και είκοσι το μεσημέρι.

Από την ανοιχτή πόρτα του μπάνιου πίσω του άκουγε την Μπέτι Πόουπ να πλένει τα δόντια της. Ο κορσές της κοπέλας, ένα ξεθωριασμένο ροζ εσώρουχο με φθαρμένα λάστιχα, ήταν πεταμένος στο πάτωμα δίπλα σε μια καρέκλα, μαζί με τα υπόλοιπα ρούχα της.

«Αργείς ακόμα;» της φώναξε κακόκεφα. «Θέλω να ετοιμαστώ».

Εκείνη δεν απάντησε. Είχε αφήσει την πόρτα του μπάνιου ανοιχτή· κι αυτός άκουγε το θόρυβο που έκανε καθώς ξέπλενε το στόμα της.

Γιατί το κάνω αυτό; – είπε μέσα του, αναλογιζόμενος το προηγούμενο βράδυ. Αλλά του φαινόταν βουνό ν’ αναζητήσει την απάντηση.

Η Μπέτι Πόουπ μπήκε στο σαλόνι σέρνοντας στο πάτωμα τον ποδόγυρο ενός παρδαλού νυχτικού με πορτοκαλί και μοβ ρόμβους. Δείχνει απαίσια μ’ αυτό το νυχτικό, σκέφτηκε ο Τάγκαρτ· είναι πολύ καλύτερη με τη στολή ιππασίας, στις κοινωνικές στήλες των εφημερίδων. Ήταν μια ψηλή, άχαρη κοπέλα, γεμάτη κόκαλα και φαρδιές αρθρώσεις. Είχε ένα πρόσωπο αδιάφορο, άσχημο χρώμα επιδερμίδας κι ένα βλέμμα αλαζονικής υπεροψίας που πήγαζε απ’ το γεγονός ότι ανήκε σε μια από τις επιφανέστερες οικογένειες της πόλης.

«Γαμώτο!» είπε χωρίς ιδιαίτερο λόγο η Μπέτι Πόουπ τεντώνοντας το σώμα της για να ξεπιαστεί. «Τζιμ, πού είναι ο νυχοκόπτης σου; Θέλω να φτιάξω τα νύχια μου».

«Δεν ξέρω. Έχω πονοκέφαλο. Πήγαινε σπίτι σου να τα φτιάξεις».

«Είσαι τόσο κατσούφης το πρωί», του είπε αδιάφορα. «Μου θυμίζεις σαλιγκάρι».

«Δεν το βουλώνεις καλύτερα;»

Εκείνη περιφερόταν άσκοπα στο δωμάτιο. «Βαριέμαι να πάω σπίτι», είπε με άχρωμη φωνή. «Σιχαίνομαι τα πρωινά. Δεν ξέρω τι να κάνω. Α, έχουμε κανονίσει να μαζευτούμε για τσάι στης Λιζ Μπλέιν. Θα ’χει πλάκα, τέτοια σκύλα που είναι η Λιζ». Σήκωσε ένα ποτήρι κι άδειασε την τελευταία σταγόνα του ποτού που είχε απομείνει. «Γιατί δεν τους λες να σου φτιάξουν το κλιματιστικό; Βρομάει εδώ μέσα».

«Τελείωσες με το μπάνιο;» τη ρώτησε εκείνος. «Πρέπει να ετοιμαστώ. Έχω μια πολύ σημαντική δουλειά σήμερα».

«Ναι, πήγαινε. Δεν μ’ ενοχλείς. Αλλά μη με αγχώνεις πρωί πρωί».

Καθώς άπλωνε τη σαπουνάδα στο πρόσωπό του για να ξυριστεί, την παρακολουθούσε από την ανοιχτή πόρτα του μπάνιου που ντυνόταν. Έκανε πολλή ώρα να βολευτεί μέσα στον κορσέ της, να στερεώσει τις ζαρτιέρες της, να φορέσει ένα άχαρο, ακριβό τουίντ ταγέρ. Το παρδαλό νυχτικό, που το είχε διαλέξει από κάποια διαφήμιση σ’ ένα από τα πιο γνωστά περιοδικά μόδας, έμοιαζε με στολή που προοριζόταν για ιδιαίτερες περιστάσεις – το φορούσε συνειδητά για ένα συγκεκριμένο λόγο κι ύστερα το ξεφορτωνόταν.

Έτσι ακριβώς ήταν κι η σχέση τους. Δεν ένιωθαν ούτε πάθος, ούτε επιθυμία, ούτε ικανοποίηση, αλλά ούτε και ντροπή. Η σεξουαλική πράξη δεν ήταν ούτε χαρά ούτε αμαρτία. Δεν σήμαινε τίποτα. Είχαν ακούσει πως οι άντρες κι οι γυναίκες κοιμούνται μαζί, κι απλώς το εφάρμοζαν.

«Τζιμ, τι θα ’λεγες να με πας στο αρμένικο εστιατόριο απόψε; Τρελαίνομαι για σις κεμπάπ».

«Δεν μπορώ», απάντησε εκνευρισμένος μέσ’ από τη σαπουνάδα που σκέπαζε το πρόσωπό του. «Έχω πολύ φορτωμένη μέρα σήμερα».

«Γιατί δεν το ακυρώνεις;»

«Ποιο;»

«Αυτό που έχεις να κάνεις».

«Είναι πολύ σημαντικό, αγαπητή μου. Πρόκειται για συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου».

«Δεν υποφέρεσαι πια μ’ αυτό το σιδηρόδρομο. Είναι τόσο βαρετό! Έχω σιχαθεί τους επιχειρηματίες. Είστε όλοι τόσο πληκτικοί!»

Εκείνος δεν απάντησε.

 

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s