Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 055


Τον κοίταξε πονηρά κι ο τόνος της έγινε πιο κεφάτος καθώς είπε με συρτή φωνή: «Άλλωστε ο Τζοκ Μπένσον έλεγε τις προάλλες ότι δεν έχεις και πολλά πράγματα να κάνεις στην εταιρεία, αφού κουμάντο εκεί μέσα κάνει η αδερφή σου».

«Α, ναι; Έτσι έλεγε;»

«Πολύ εκνευριστική γυναίκα αυτή η αδερφή σου. Τι γυναίκα δηλαδή; Αυτή δεν είναι γυναίκα, είναι νταλικέρης. Και παριστάνει και τη σπουδαία επιχειρηματία! Ποια νομίζει πως είναι τέλος πάντων;»

Ο Τάγκαρτ στηρίχτηκε στην πόρτα του μπάνιου και περιεργάστηκε την Μπέτι Πόουπ. Ένα αδιόρατο χαμόγελο διαγράφηκε στο πρόσωπό του, ένα σαρκαστικό χαμόγελο γεμάτο αυτοπεποίθηση. Τουλάχιστον, σκέφτηκε, είχαν ένα κοινό σημείο οι δυο τους.

«Γι’ αυτό κι εγώ θα της βάλω τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι απόψε», της είπε.

«Αλήθεια;» απάντησε εκείνη με έκδηλο ενδιαφέρον. «Σοβαρά;»

«Ναι. Μετά την αποψινή συνεδρίαση δεν θα ξέρει πού να κρυφτεί».

«Αλήθεια, θα την πετάξεις έξω;»

«Όχι. Δεν είναι απαραίτητο, ούτε πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο. Απλώς θα τη βάλω στη θέση της. Είναι η ευκαιρία που περίμενα».

«Ξέρεις κάτι γι’ αυτήν; Κάποιο σκάνδαλο μήπως;»

«Όχι, όχι. Δεν έχει σχέση με σκάνδαλα. Απλώς, αυτή τη φορά το παρατράβηξε, και κάποιος πρέπει να της κόψει τη φόρα. Έκανε μια απίστευτη βλακεία χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Προσέβαλε με το χειρότερο τρόπο τους γείτονές μας στο Μεξικό. Γι’ αυτό κι εγώ θα εισηγηθώ στο Συμβούλιο να ψηφίσει κάνα δυο διατάξεις για το Τμήμα Διαχείρισης, που θα κάνουν την αδερφή μου να μάθει να φέρεται».

«Είσαι ατσίδα, Τζιμ», του είπε.

«Πρέπει να ετοιμαστώ τώρα». Ο τόνος του πρόδιδε ικανοποίη­ση. Στράφηκε ξανά στο νιπτήρα και πρόσθεσε ευδιάθετα, «Σκέφτομαι τελικά να σε κεράσω αυτό το σις κεμπάπ».

Το τηλέφωνο χτύπησε.

Ο Τάγκαρτ σήκωσε το ακουστικό. Ο τηλεφωνητής ανήγγειλε τηλεφώνημα από την Πόλη του Μεξικού.

Η υστερική, πανικόβλητη φωνή που ακούστηκε απ’ την άλλη άκρη της γραμμής ήταν η φωνή του ανθρώπου που δούλευε για τον Τζιμ στους πολιτικούς κύκλους του Μεξικού.

«Δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα, Τζιμ!» είπε αγκομαχώντας. «Απολύτως τίποτα!… Δεν είχαμε καμιά ένδειξη, μά τω Θεώ, κανείς δεν υποψιάστηκε τίποτα, κανείς δεν κατάλαβε, έκανα ό,τι περνούσε απ’ το χέρι μου, Τζιμ, μη με κατηγορήσεις, μας ήρθε ουρανοκατέβατο! Το διάταγμα ανακοινώθηκε σήμερα το πρωί, μόλις πριν από πέντε λεπτά, μας το πέταξαν στα μούτρα χωρίς καμιά προειδοποίηση! Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μεξικού εθνικοποίησε τα Ορυχεία και τη Γραμμή Σαν Σεμπαστιάν».

 

 

«… και, επομένως, μπορώ να διαβεβαιώσω τους κυρίους συμβούλους ότι δεν συντρέχει λόγος πανικού. Το σημερινό γεγονός αποτελεί σαφώς λυπηρή εξέλιξη, αλλά δεν έχω καμιά αμφιβολία –γνωρίζοντας εκ των έσω τις διαδικασίες που διαμορφώνουν την εξωτερική μας πολιτική στην Ουάσινγκτον– πως η κυβέρνησή μας θα διαπραγματευτεί ένα δίκαιο διακανονισμό με την κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μεξικού, ώστε να λάβουμε πλήρη και δίκαιη αποζημίωση για την απώλεια της επιχείρησής μας».

Ο Τζέιμς Τάγκαρτ στεκόταν όρθιος στο μακρόστενο τραπέζι των συνεδριάσεων, απευθυνόμενος στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Η φωνή του ήταν σταθερή και μονότονη· πρόδιδε σιγουριά.

«Παρ’ όλ’ αυτά, είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι είχα προβλέψει το ενδεχόμενο μιας τέτοιας δυσμενούς εξέλιξης και πρόλαβα να λάβω τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της Τάγκαρτ Τρανσκοντινένταλ. Πριν από μερικούς μήνες έδωσα εντολή στο Τμήμα Διαχείρισης να περιορίσει τα δρομολόγια της Γραμμής Σαν Σεμπαστιάν σε ένα τρένο την ημέρα και ν’ αποσύρει από το Μεξικό όλες τις μηχανές έλξης και το τροχαίο υλικό, αλλά και κάθε κομμάτι εξοπλισμού που μπορούσε ν’ αποσυρθεί. Η μεξικανική κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να κατασχέσει τίποτα περισσότερο από μερικά ξύλινα βαγόνια και μια απαρχαιωμένη ατμομηχανή. Η απόφασή μου γλίτωσε την εταιρεία από ζημία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων – τα ακριβή ποσά θα σας υποβληθούν μόλις ολοκληρωθεί η λογιστική διαδικασία. Παρ’ όλ’ αυτά, πιστεύω πως οι μέτοχοί μας, δικαιολογημένα ίσως, θα περιμένουν από μας να ενεργήσουμε έτσι ώστε οι κύριοι υπεύθυνοι αυτού του παράτολμου εγχειρήματος να υποστούν τις συνέπειες της ολιγωρίας τους. Γι’ αυτό το λόγο προτείνω να εισηγηθούμε την παραίτηση του οικονομικού συμβούλου μας, κυρίου Κλάρενς Έντινγκτον, ο οποίος εισηγήθηκε την κατασκευή της Γραμμής Σαν Σεμπαστιάν, και του αντιπροσώπου μας στο Μεξικό, κυρίου Τζουλς Μοτ».

Οι άντρες κάθονταν γύρω απ’ το μακρόστενο τραπέζι κι άκουγαν. Αυτό που τους απασχολούσε δεν ήταν τι μπορούσαν να κάνουν, αλλά τι θα έλεγαν σε όσους εκπροσωπούσαν. Η ομιλία τού Τάγκαρτ τους έδωσε ό,τι ακριβώς χρειάζονταν.

 

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s