Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 060


«Ντάγκνι, κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει στον κόσμο, σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Δεν ξέρω τι ακριβώς, πάντως είναι πολύ σοβαρό. Και σίγουρα πρέπει να βρεθεί μια διέξοδος. Ποιος όμως θ’ αποφασίσει τι δρόμο πρέπει ν’ ακολουθήσουμε, αν όχι η πλειοψηφία; Νομίζω πως είναι ο μόνος δίκαιος τρόπος για να παρθεί μια απόφαση· δεν βλέπω να υπάρχει άλλος. Και υποθέτω ότι κάποιος πρέπει να θυσιαστεί. Αν ο κλήρος έπεσε σ’ εμένα, δεν έχω δικαίωμα να διαμαρτύρομαι. Το δίκιο είναι με το μέρος τους. Οι άνθρωποι πρέπει να μένουν ενωμένοι».

Η Ντάγκνι έκανε μεγάλη προσπάθεια για να κρατήσει χαμηλά τον τόνο της φωνής της· έτρεμε από θυμό. «Αν αυτό είναι το τίμημα για να μείνει ο κόσμος ενωμένος, τότε ανάθεμα κι αν θέλω να ζήσω πάνω σ’ αυτή τη γη μαζί με άλλους ανθρώπους! Αν για να επιβιώσουν όλοι οι άλλοι πρέπει να θυσιάσουν εμάς, τότε γιατί εμείς να νοιαζόμαστε για τη δική τους επιβίωση; Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μεταχειρίζεται τους άλλους σαν σφάγια για θυσία. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρίζεται πως είναι ηθικό να καταστρέφει τον καλύτερο. Δεν μπορείς να τιμωρείς τους ανθρώπους επειδή είναι ικανοί. Δεν μπορείς να τους καταδικάζεις για τις δυνατότητές τους. Αν αυτό είναι σωστό, τότε καλύτερα ν’ αρχίσουμε να σφάζουμε ο ένας τον άλλο, αφού δεν υπάρχει πια δικαιοσύνη στον κόσμο!»

Εκείνος δεν απάντησε. Την κοίταζε απελπισμένα.

«Πώς γίνεται να ζήσουμε σ’ έναν τέτοιο κόσμο;» τον ρώτησε.

«Δεν ξέρω…» ψέλλισε εκείνος.

«Νταν, πιστεύεις στ’ αλήθεια πως είναι δίκαιο; Πες μου, με το χέρι στην καρδιά, πιστεύεις πως είναι δίκαιο;»

Εκείνος έκλεισε τα μάτια. «Όχι», είπε. Τότε την κοίταξε, κι εκείνη είδε στο πρόσωπό του το βλέμμα ανθρώπου που βασανίζεται. «Αυτό προσπαθώ να καταλάβω όσην ώρα κάθομαι εδώ. Προσπαθώ να πιστέψω ότι αυτό που γίνεται είναι δίκαιο, ότι είναι σωστό. Αλλά δεν μπορώ. Κάθε φορά που πάω να το ξεστομίσω, η γλώσσα μου δένεται κόμπος. Βλέπω συνεχώς μπροστά μου την κάθε τραβέρσα του σιδηροδρόμου που έφτιαξα εκεί κάτω, το κάθε φανάρι, την κάθε γέφυρα, την κάθε νύχτα που πέρασα προσπαθώντας να…» Άφησε το κεφάλι του να γλιστρήσει μέσ’ απ’ τα χέρια του. «Θεέ μου, είναι τόσο άδικο».

«Νταν», του είπε μέσ’ απ’ τα δόντια της, «πολέμησέ τους».

Σήκωσε το κεφάλι του και την κοίταξε. Τα μάτια του ήταν κενά. «Όχι», είπε. «Δεν είναι σωστό. Ένας εγωιστής είμαι και τίποτα παραπάνω».

«Αηδίες! Ξέρεις πολύ καλά τι είσαι!»

«Δεν ξέρω…» είπε σχεδόν αποκαμωμένος. «Κάθομαι τόση ώρα εδώ και προσπαθώ να καταλάβω… Δεν ξέρω πια τι είναι σωστό και τι όχι… και δεν νομίζω ότι με νοιάζει».

Η Ντάγκνι κατάλαβε ότι κάθε κουβέντα ήταν πλέον άσκοπη. Δεν ήξερε γιατί, αλλά ένιωθε ότι ο Νταν Κόνγουεϊ δεν θα γινόταν ποτέ ξανά άνθρωπος της δράσης. «Είναι η πρώτη φορά που καταθέτεις τα όπλα», του είπε μ’ ερωτηματικό τόνο.

«Νομίζω πως ναι…» αποκρίθηκε αδιάφορα. «Έχω παλέψει με καταιγίδες, με πλημμύρες, με κατολισθήσεις και σπασμένες ράγες… Έχω παλέψει σκληρά, χωρίς να μετανιώσω ποτέ για τίποτα… Όμως αυτήν εδώ τη μάχη δεν μπορώ να τη δώσω».

«Γιατί;»

«Δεν ξέρω. Ποιος ξέρει τι συμβαίνει στον κόσμο; Ποιος είναι ο Τζον Γκολτ;»

Ένας μορφασμός ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό της. «Και τι σκοπεύεις να κάνεις;»

«Δεν ξέρω…»

«Εννοώ –» είπε και σώπασε απότομα.

Εκείνος κατάλαβε τι εννοούσε. «Πάντα βρίσκει πράγματα να κάνει κανείς…» Δεν ακουγόταν διόλου πειστικός. «Το Κολοράντο και το Νέο Μεξικό θα χαρακτηριστούν απαγορευμένες περιοχές. Όμως έχω ακόμη τη γραμμή μου στην Αριζόνα… όπως πριν από είκοσι χρόνια… θα έχω δουλειά. Κουράστηκα, Ντάγκνι. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει, αλλά κουράστηκα».

Εκείνη δεν απάντησε, δεν βρήκε τίποτα να πει.

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s