Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 076


Υπήρξαν φορές εκείνο το χειμώνα που ένιωθε έναν αδιόρατο φόβο: τα λόγια του καθηγητή στριφογύριζαν στο μυαλό της σαν απροσδιόριστη απειλή. Κι εκείνη τ’ απόδιωχνε. Όταν σκεφτόταν τον Φρανσίσκο, ένιωθε την ακλόνητη βεβαιότητα ότι θα ζούσε έναν ακόμα μήνα μαζί του, ένα μήνα που θα είχε τα χρώματα του μέλλοντος, μια απόδειξη ότι ο κόσμος που έβλεπε ν’ ανοίγεται μπροστά της ήταν αληθινός, όσο κι αν διέφερε απ’ τον κόσμο των υπόλοιπων ανθρώπων γύρω της.

«Γεια, Σλαγκ!»

«Γεια, Φρίσκο!»

Τη στιγμή που τον είδε ξανά πάνω απ’ το λόφο, ένιωσε να της αποκαλύπτεται ξαφνικά η ουσία ενός κόσμου που ανήκε αποκλειστικά στους δυο τους. Ένιωσε τον αέρα να χτυπάει τη βαμβακερή φούστα στα γόνατά της, ένιωσε τον ήλιο να καίει τα βλέφαρά της, ένιωσε το ξεχείλισμα μιας απέραντης ανακούφισης που την έκανε να πατάει γερά τα πόδια της στο γρασίδι, νομίζοντας ότι θ’ ανυψωθεί σαν πούπουλο στον αέρα.

Ήταν μια αναπάντεχη αίσθηση ελευθερίας κι ασφάλειας – συνειδητοποίησε ότι δεν ήξερε τίποτα για την καθημερινή του ζωή, ότι ποτέ δεν ήξερε κι ότι δεν χρειαζόταν να ξέρει πώς περνούσε τις μέρες του όταν βρισκόταν μακριά της. Ο ευκαιριακός κόσμος –ο κόσμος των φίλων, των οικογενειών, των συνεστιάσεων, των σχολείων, των ανθρώπων που σέρνουν άσκοπα το φορτίο μιας άγνωστης ενοχής– δεν ήταν δικός τους· αυτός ο κόσμος δεν μπορούσε ν’ αλλάξει τον Φρανσίσκο, δεν είχε κανένα νόημα. Δεν μιλούσαν ποτέ για την καθημερινότητά τους, αλλά μόνο για τα πράγματα που σκέφτονταν και θα έκαναν στο μέλλον. Στάθηκε και τον κοίταξε. Όχι, δεν έχει σημασία τι κάνουμε όταν είμαστε χώρια, έλεγε μέσα της μια φωνή, μόνο αυτό που θα κάνουμε στο μέλλον έχει σημασία… Τίποτα δεν θα μας σταματήσει, εσένα κι εμένα… Συγχώρεσέ με που φοβήθηκα, που νόμιζα ότι μπορεί να σε χάσω μέσα σ’ αυτό τον κόσμο –συγχώρεσέ με που αμφέβαλλα, ο κόσμος αυτός δεν μπορεί να σ’ αγγίξει–, δεν θα φοβηθώ ποτέ ξανά για σένα…

Τον είδε να μένει ασάλευτος και να την κοιτάζει – και της φάνηκε πως το βλέμμα του δεν ήταν βλέμμα χαιρετισμού μετά από μακρόχρονη απουσία, αλλά βλέμμα ανθρώπου που τη σκεφτόταν κάθε μέρα όλη εκείνη τη χρονιά. Δεν μπορούσε να είναι σίγουρη, ήταν μόνο μια φευγαλέα εντύπωση, και πριν προλάβει να τη συλλάβει, είδε τον Φρανσίσκο να δείχνει τη σημύδα πίσω τους και να της λέει με ύφος που θύμιζε το παιχνίδι των παιδικών τους χρόνων:

«Πότε θα μάθεις να τρέχεις πιο γρήγορα; Πάντα εγώ σε περιμένω».

«Θα με περιμένεις;» τον ρώτησε χαρούμενη.

«Πάντα», απάντησε εκείνος χωρίς να χαμογελάει.

Ανέβαιναν το λόφο περπατώντας προς το σπίτι. Ο Φρανσίσκο μιλούσε στον Έντι ενώ εκείνη προχωρούσε σιωπηλή στο πλάι του. Ένιωθε μια παράξενη επιφυλακτικότητα να ’χει τρυπώσει ανάμεσά τους, έναν παράξενο δισταγμό, που όμως έμοιαζε να τους φέρνει πιο κοντά.

Δεν του μίλησε καθόλου για το πανεπιστήμιο. Λίγες μέρες μετά, τον ρώτησε μόνο αν του άρεσε.

«Διδάσκουν πολλές ανοησίες στις μέρες μας», απάντησε εκείνος, «αλλά υπάρχουν μερικά μαθήματα που μ’ αρέσουν».

«Έχεις κάνει κανένα φίλο;»

«Δύο».

Δεν της είπε τίποτ’ άλλο.

Ο Τζιμ θ’ αποφοιτούσε την επόμενη χρονιά από ένα κολέγιο της Νέας Υόρκης. Μέσ’ από τις σπουδές του είχε αποκτήσει μια παράξενη συμπεριφορά που συνδύαζε εριστικότητα κι ευγλωττία, σαν να είχε ανακαλύψει κάποιο καινούργιο όπλο επιβίωσης. Μια φορά σταμάτησε τον Φρανσίσκο μέσα στον κήπο και του είπε επιθετικά, με ηθικοδιδακτικό τόνο:

«Τώρα που είσαι πια φοιτητής, θα πρέπει να μάθεις μερικά πράγματα για τις αξίες και τα ιδανικά. Είναι καιρός να ξεχάσεις την εγωκεντρική συμπεριφορά σου και να σκεφτείς λιγάκι τις ευθύνες σου απέναντι στην κοινωνία. Όλος αυτός ο πλούτος που πρόκειται να κληρονομήσεις δεν είναι για προσωπική σου ευχαρίστηση, αλλά μια παρακαταθήκη για τους φτωχούς και τους απροστάτευτους. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, είναι κατά την άποψή μου ο πιο εξαχρειωμένος άνθρωπος πάνω στη γη».

Advertisements
This entry was posted in Άποψη and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s