Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 078


Αυτό που ένιωσε η Ντάγκνι ήταν ένα ακαριαίο σάστισμα, μια στιγμιαία ψυχική έκρηξη που κράτησε όσο το έδαφος σείστηκε κάτω απ’ τα πόδια της. Κατάλαβε ότι θα σκότωνε οποιονδήποτε επιχειρούσε να τη χτυπήσει· ένιωσε το παράφορο μένος που θα της έδινε τη δύναμη να το κάνει – και παράφορη ευχαρίστηση που ο Φρανσίσκο την είχε χτυπήσει. Ένιωσε ευχαρίστηση απ’ το μουντό, ζεστό πόνο στο μάγουλό της κι από τη γεύση τού αίματος στην άκρη του στόματός της. Ένιωσε ευχαρίστηση απ’ αυτό που κατάλαβε ξαφνικά για κείνον, για την ίδια και για το λόγο που τον είχε κάνει να τη χτυπήσει.

Στύλωσε τα πόδια της για να συνέλθει απ’ τη ζαλάδα, κράτησε το κεφάλι της ψηλά και στάθηκε απέναντί του με πρωτόγνωρη σιγουριά, νιώθοντας για πρώτη φορά ισάξιά του, κοιτάζοντάς τον μ’ ένα ειρωνικά θριαμβευτικό χαμόγελο.

«Τόσο πολύ σε πόνεσα κι εγώ;» τον ρώτησε.

Εκείνος την κοίταξε σαστισμένος· η ερώτηση και το χαμόγελό της δεν θύμιζαν πια παιδί. «Ναι – όσο κι αν δεν το πιστεύεις», της απάντησε.

«Το πιστεύω».

«Μην το ξανακάνεις αυτό. Μην ξαναπείς ποτέ τέτοια αστεία».

«Μη γίνεσαι ανόητος. Είναι ποτέ δυνατόν να πιστεύεις ότι μ’ ενδιαφέρει αν θα γίνω αγαπητή στον κόσμο;»

«Όταν μεγαλώσεις, θα καταλάβεις τι ανοησία ήταν αυτή που είπες».

«Το καταλαβαίνω και τώρα».

Ο Φρανσίσκο έκανε απότομα μεταβολή, έβγαλε το μαντίλι του απ’ την τσέπη και το βούτηξε στο νερό του ποταμού. «Έλα δω», τη διέταξε.

Εκείνη γέλασε κι έκανε μερικά βήματα πίσω. «Όχι. Μ’ αρέσει έτσι. Θέλω να το αφήσω να πρηστεί».

Ο Φρανσίσκο έμεινε να την κοιτάζει. Έπειτα είπε αργά, μ’ ένα ζεστό, ειλικρινή τόνο στη φωνή του, «Ντάγκνι, είσαι υπέροχη».

«Νόμιζα ότι έτσι πίστευες πάντα», του απάντησε προκλητικά με δήθεν αδιάφορο ύφος.

Όταν γύρισε σπίτι, είπε στη μητέρα της ότι έκοψε το χείλος της πέφτοντας πάνω σ’ ένα βράχο. Ήταν το μόνο ψέμα που είχε πει στη ζωή της. Δεν το έκανε για να προστατέψει τον Φρανσίσκο, αλλά γιατί ένιωθε, χωρίς να μπορεί να το εξηγήσει, ότι το περιστατικό αυτό ήταν ένα μυστικό τόσο πολύτιμο, που δεν έπρεπε να το μοιραστεί με κανέναν.

Το επόμενο καλοκαίρι που ήρθε ο Φρανσίσκο στην εξοχή, η Ντάγκνι ήταν δεκαέξι χρονών. Άρχισε να κατηφορίζει τρέχοντας το λόφο αλλά ξαφνικά σταμάτησε. Βλέποντάς τη να σταματάει, σταμάτησε κι εκείνος, κι έμειναν για λίγο να κοιτάζουν ο ένας τον άλλο από μακριά, με την καταπράσινη πλαγιά ν’ απλώνεται ανάμεσά τους. Τότε ο Φρανσίσκο άρχισε ν’ ανηφορίζει προς το μέρος της περπατώντας αργά, ενώ εκείνη στάθηκε ακίνητη και τον περίμενε.

Μόλις την πλησίασε, η Ντάγκνι χαμογέλασε αθώα, σαν να μην υπήρχε πια γι’ αυτήν ούτε αναμέτρηση ούτε νικητής.

«Έχω να σου πω κάτι που μάλλον σ’ ενδιαφέρει», του είπε. «Έπιασα δουλειά στο σιδηρόδρομο. Νυχτερινή τηλεφωνήτρια στο σταθμό του Ρόκντεϊλ».

Εκείνος γέλασε. «Εντάξει, κυρία Τάγκαρτ Τρανσκοντινένταλ· τώρα ξεκινάει η πραγματική αναμέτρηση. Ας δούμε ποιος θα καταφέρει να τιμήσει καλύτερα τον πρόγονό του: εσύ τον Νατ Τάγκαρτ ή εγώ τον Σεμπαστιάν ντ’ Ανκόνια».

Το χειμώνα που ακολούθησε, η Ντάγκνι οργάνωσε τη ζωή της με την απλότητα λιτού γεωμετρικού σχήματος: λίγες ευθείες γραμμές –από και προς τη σχολή μηχανολογίας την ημέρα και τη δουλειά της στο σταθμό του Ρόκντεϊλ το βράδυ– κι ένας κλειστός κύκλος, ο κύκλος του δωματίου της που ξεχείλιζε από μηχανολογικά σχέδια, προσχέδια ατσάλινων κατασκευών και πίνακες δρομολογίων του σιδηροδρόμου.

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 078

  1. Ο/Η Dim Kol λέει:

    Μα πώς είναι δυνατόν ο τίτλος να μεταφράζεται με αυτό τον τρόπο?

    «Shrug» αίναι απλώς το αδιάφορο τίναγμα του ώμου, μια κίνηση σχεδόν αδιόρατη (που στην περίπτωση όμως του Άτλαντα έχει τρομερές συνέπειες, αφου στους ώμους του κρατά τον κόσμο).

    Η «επανάσταση» παραπέμπει σε βίαιη αντίδραση, ξέσπασμα. Δεν μιλά για επανάσταση το βιβλίο. Αυτό που συμβαίνει είναι παραίτηση, οικειοθελής αποχώρηση, «απεργία» όπως τη χαρακτηρίζουν οι πρωταγωνιστές.

    Είναι αλήθεια πως παρά τον πλούτο της, η ελληνική γλώσσα δεν διαθέτει το ανάλογο του «Shrug». Η λύση όμως που επιλέγετε στρεβλώνει όλο το νόημα του βιβλίου. Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα φιλοσοφικό μανιφέστο σε μορφή μυθιστορήματος, η λάθος απόδοση του τίτλου δημιουργεί τρομερές παρανοήσεις.

    Θα ήταν προτιμότερο να αποδοθεί το «Shrug» περιφραστικά από το να παραμείνει ο όρος «επανάσταση» που είναι παραπλανητικός. Είναι βέβαιο πως η συγγραφέας δεν θα ενέκρινε μια μετάφραση που θα ισοδυναμούσε με το «Atlas Rebelled»!

  2. Ο/Η oceanidabooks λέει:

    Συμμεριζόμαστε (εν μέρει) τις ενστάσεις σας αλλά εμείς δεν μπορέσαμε να βρούμε κάποια καλύτερη λύση. Εσείς;

    Θα χαρούμε να τα πούμε από κοντά, φαίνεται πως έχετε και εσείς πάθος με το βιβλίο αυτό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s