Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 079


Η κυρία Τάγκαρτ παρακολουθούσε την κόρη της με έντονο προβληματισμό. Μπορούσε να ξεπεράσει τα πάντα στην ιδιόρρυθμη συμπεριφορά της εκτός από μια λεπτομέρεια: η Ντάγκνι δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον για τους άντρες, καμιά διάθεση για ρομαντικές περιπέτειες. Η κυρία Τάγκαρτ δεν ήταν υπέρ των άκρων. Και η μόνη ακραία συμπεριφορά που είχε προετοιμαστεί ν’ αντιμετωπίσει, αν χρειαζόταν, ήταν η αντίθετη απ’ αυτή που εκδήλωνε η κόρη της – συμπεριφορά που άρχισε τελικά να τη θεωρεί πολύ πιο προβληματική. Ντρεπόταν κάθε φορά που έπρεπε να παραδεχτεί πως η κόρη της, στα δεκαεπτά της, δεν είχε κανένα θαυμαστή.

«Η Ντάγκνι με τον Φρανσίσκο ντ’ Ανκόνια;» έλεγε μ’ ένα θλιμμένο χαμόγελο, απαντώντας στις ερωτήσεις των φίλων της. «Α, όχι. Δεν πρόκειται για ειδύλλιο, αλλά για διεθνές βιομηχανικό καρτέλ. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι επιχειρήσεις».

Ένα βράδυ, η κυρία Τάγκαρτ άκουσε τον Τζέιμς να λέει μπροστά στους καλεσμένους, μ’ έναν παράξενο τόνο ικανοποίησης στη φωνή του, «Παρ’ όλο που της δώσατε το όνομα της γυναίκας του Νατ Τάγκαρτ, μιας γυναίκας περιβόητης για την ομορφιά της, η Ντάγκνι μοιάζει περισσότερο με τον Νατ παρά μ’ εκείνη». Η κυρία Τάγκαρτ δεν κατάλαβε αν αυτό που την πρόσβαλε περισσότερο ήταν τα λόγια του Τζέιμς ή η αντίδραση της Ντάγκνι, η οποία χάρηκε σαν ν’ άκουσε φιλοφρόνηση.

Δεν της δόθηκε ποτέ η ευκαιρία, σκέφτηκε κάποια στιγμή η κυρία Τάγκαρτ, να σχηματίσει ολοκληρωμένη εικόνα για την κόρη της. Η Ντάγκνι ήταν μια περαστική σιλουέτα, που έμπαινε κι έβγαινε πάντα βιαστικά από το σπίτι, μια λεπτή σιλουέτα με δερμάτινο σακάκι, σηκωμένο γιακά, κοντή φούστα και μακριά όμορφα πόδια. Διέσχιζε τα δωμάτια μ’ ένα άγαρμπο, αντρικό περπάτημα, όμως η κίνησή της έκρυβε μια περίεργη χάρη που συνδύαζε σβελτάδα, ένταση και μια παράξενη, προκλητική θηλυκότητα.

Κάποιες φορές, κοιτάζοντας φευγαλέα το πρόσωπο της κόρης της, η κυρία Τάγκαρτ διέκρινε μια έκφραση που δεν μπορούσε να προσδιορίσει: ήταν κάτι περισσότερο από ευφορία, ήταν το βλέμμα μιας ανέγγιχτης, ανόθευτης χαράς, την οποία έβρισκε εξίσου αφύσικη: καμία νεαρή κοπέλα δεν μπορεί να είναι τόσο αναίσθητη που να μην έχει βιώσει κάποιας μορφής θλίψη στη ζωή της. Η κόρη της, συμπέρανε, ήταν ανίκανη να νιώσει οποιο­δήποτε συναίσθημα.

«Ντάγκνι», τη ρώτησε μια φορά, «δεν νιώθεις ποτέ την ανάγκη να διασκεδάσεις;» Η Ντάγκνι την κοίταξε δύσπιστα κι απάντησε, «Μα τι νομίζεις ότι κάνω;»

Η απόφαση της κυρίας Τάγκαρτ να οργανώσει την πρώτη επίσημη παρουσίαση της κόρης της την έβαλε σε βασανιστικές σκέψεις. Δεν ήξερε αν θα παρουσίαζε στην κοινωνία της Νέας Υόρκης τη δεσποινίδα Ντάγκνι Τάγκαρτ της Χρυσής Βίβλου ή τη νυχτερινή τηλεφωνήτρια του σταθμού του Ρόκντεϊλ· το δεύτερο πάντως της φαινόταν πιο πειστικό· κι ήταν σχεδόν σίγουρη πως η Ντάγκνι θα απέρριπτε την ιδέα μιας τέτοιας εκδήλωσης. Ξαφνιάστηκε όταν η Ντάγκνι δέχτηκε με ανεξήγητη προθυμία, αντιδρώντας για πρώτη φορά σαν παιδί.

Ξαφνιάστηκε και πάλι όταν είδε την Ντάγκνι ντυμένη για τη δεξίωση. Ήταν το πρώτο θηλυκό ρούχο που είχε φορέσει στη ζωή της – ένα φόρεμα από άσπρο τούλι, που κατέληγε σε μια τεράστια φούστα η οποία κυμάτιζε γύρω της σαν σύννεφο. Η κυρία Τάγκαρτ πίστευε πως το φόρεμα θα έδειχνε εξωφρενικά παράταιρο πάνω της. Όμως η Ντάγκνι ήταν πανέμορφη. Φαινόταν μεγαλύτερη απ’ την ηλικία της, ενώ την ίδια στιγμή ακτινοβολούσε αγνότητα· στεκόταν μπροστά στον καθρέφτη με το κεφάλι στητό, όπως πρέπει να στεκόταν κάποτε η γυναίκα τού Νατ Τάγκαρτ.

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s