Άυν Ραντ: Ο Άτλας επαναστάτησε. 087


Ο Φρανσίσκο ήταν είκοσι τριών χρονών όταν πέθανε ο πατέρας του και πήγε στο Μπουένος Άιρες για ν’ αναλάβει την περιουσία των ντ’ Ανκόνια. Η Ντάγκνι δεν τον είδε για τρία χρόνια.

Στην αρχή της έγραφε περιστασιακά – για την ντ’ Ανκόνια Κόπερ, για την παγκόσμια αγορά, για ζητήματα που μπορούσαν να θίξουν τα συμφέροντα της Τάγκαρτ Τρανσκοντινένταλ. Τα γράμματά του ήταν σύντομα, χειρόγραφα, τα έγραφε συνήθως νύχτα.

Δεν τη στενοχωρούσε η απουσία του. Ήταν η περίοδος που έκανε κι αυτή τα πρώτα της βήματα για την ανάληψη ενός μελλοντικού βασιλείου. Από τους κύκλους των μεγαλοεπιχειρηματιών, φίλων του πατέρα της, άκουγε πως ο νεαρός κληρονόμος των ντ’ Ανκόνια είναι ένα σπάνιο φαινόμενο· μπορεί η εταιρεία χαλκού των ντ’ Ανκόνια να έκανε λαμπρές δουλειές στο παρελθόν, όμως τώρα, υπό τη διεύθυνση του Φρανσίσκο, η ντ’ Ανκόνια Κόπερ θα κατακτούσε ολόκληρο τον κόσμο. Εκείνη χαμογελούσε χωρίς να εκπλήσσεται. Υπήρχαν στιγμές που ένιωθε μια αναπάντεχη, σφοδρή επιθυμία να τον δει. Ήταν ένα συναίσθημα που δεν έκρυβε πόνο αλλά αδημονία, μια αδημονία που γρήγορα την απόδιωχνε, καθώς ήταν απόλυτα σίγουρη ότι εργάζονταν κι οι δυο για ένα μέλλον που θα τους χάριζε όλα όσα επιθυμούσαν, ένα μέλλον που θα τους ένωνε για πάντα. Έπειτα, τα γράμματά του σταμάτησαν.

Ήταν είκοσι τεσσάρων χρονών εκείνη την ανοιξιάτικη μέρα που χτύπησε το τηλέφωνο στο γραφείο της στο Κτήριο της Τάγκαρτ. «Ντάγκνι», είπε μια φωνή που την αναγνώρισε αμέσως, «είμαι στο Γουέιν-Φόκλαντ. Έλα να φάμε μαζί απόψε. Στις επτά». Είχε μιλήσει έτσι απλά, σχεδόν ουδέτερα, λες κι είχαν να τα πουν από την προηγούμενη μέρα. Ένιωσε την ανάσα της να κόβεται. «Εντάξει… Φρανσίσκο», απάντησε. Δεν χρειάστηκε να πουν τίποτ’ άλλο. Κατεβάζοντας το ακουστικό, σκέφτηκε πως η επιστροφή του ήταν ένα γεγονός φυσιολογικό, αναμενόμενο. Αυτό που την τάραξε περισσότερο ήταν η ξαφνική επιθυμία της να προφέρει τ’ όνομά του κι η ευτυχία που την κατέκλυσε στο άκουσμά του.

Όταν μπήκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου εκείνο το απόγευμα, κοκάλωσε. Ο Φρανσίσκο στεκόταν στη μέση του δωματίου και την κοίταζε – κι εκείνη είδε το χαμόγελό του να σχηματίζεται αργά, αθέλητα, σαν να μην ήταν σίγουρος αν μπορούσε να χαμογελάσει. Την κοίταξε επιφυλακτικά. Το βλέμμα του έκρυβε παράκληση, θύμιζε κραυγή βοήθειας ανθρώπου που δεν είχε ουρλιάξει ποτέ. Τη στιγμή που την είδε να μπαίνει, επιχείρησε να πει τον παλιό, γνώριμο χαιρετισμό, «Γεια –», αλλά δεν τον αποτέλειωσε. Αμέσως μετά είπε, «Ντάγκνι, είσαι πολύ όμορφη». Η φωνή του έκρυβε πίκρα.

«Φρανσίσκο, εγώ –»

Εκείνος κούνησε το κεφάλι του για να μην την αφήσει να προφέρει τα λόγια που δεν είχαν πει ποτέ ο ένας στον άλλο – λόγια που ήξεραν κι οι δυο πως είχαν ειπωθεί.

Πήγε κοντά της, την πήρε στην αγκαλιά του, τη φίλησε στο στόμα και την έσφιξε πάνω του αρκετή ώρα. Όταν σήκωσε τα μάτια της και τον κοίταξε, εκείνος χαμογελούσε. Ήταν ένα σαρκαστικό χαμόγελο που εξέπεμπε σιγουριά, ένα χαμόγελο που της έλεγε πως είχε ξαναβρεί τον αυτοέλεγχό του και τη διέταζε να ξεχάσει αυτό που είδε την πρώτη στιγμή. «Γεια, Σλαγκ», της είπε.

Νιώθοντας σίγουρη ότι το μόνο πράγμα που δεν έπρεπε να κάνει ήταν ν’ αρχίσει τις ερωτήσεις, χαμογέλασε και είπε, «Γεια, Φρίσκο».

Η εξωτερική του εμφάνιση δεν είχε αλλάξει, όμως αυτό που έβλεπε μπροστά της δεν ήταν ο Φρανσίσκο που ήξερε. Δεν υπήρχε σπίθα ζωής στο πρόσωπό του· η έκφρασή του είχε γίνει αμείλικτη. Η παράκληση που είχε δει στο χαμόγελό του δεν ήταν παράκληση αδυναμίας· είχε αποκτήσει ένα σκληρό, ανελέητα αποφασιστικό ύφος. Ήταν σαν να υπέμενε στητός το βάρος ενός αβάσταχτου φορτίου. Είδε αυτό που δεν πίστευε ποτέ της ότι μπορούσε να δει: γραμμές πικρίας χάραζαν το πρόσωπό του, σαν κάτι να τον βασάνιζε.

Advertisements
This entry was posted in Απόσπασμα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s